Tomasz Budlewski. Ból ręki i powiększone węzły chłonne po szczepieniu u 13-letniego dziecka – odpowiada Lek. Jacek Ławnicki. Nadpobudliwość przy powiększonych węzłach chłonnych u dziecka – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka. Powiększone węzły chłonne na głowie i szyi dziecka – odpowiada Lek. Małgorzata Horbaczewska. Ból z tyłu głowy będzie tępy, będą mu towarzyszyć sztywność karku oraz nagła, wysoka gorączka. Do tego pojawią się wymioty, drgawki, światłowstręt czy dezorientacja; - migrena - utrapienie wielu. W Polsce cierpi na nią od 1,2 do nawet 4 milionów osób. Jednym z objawów migreny jest właśnie ból z tyłu głowy. Rodzaje bólu głowy Istnieją różne rodzaje bólu głowy i każdy z nich może występować samoistnie lub być dolegliwością towarzyszącą innym schorzeniom. Bóle głowy mogą mieć charakter być ostry i nagły, napadowy i kłujący, umiarkowany i tępy, pulsujący, promieniujący lub ściskający. Możliwe przyczyny bólu z tyłu głowy Co może oznaczać ból tyłu głowy? Silny WPHUB. Mocny ból z lewej strony za uchem i mały guzek. Co to może być? Trzy dni temu wyczułam małe zgrubienie z tyłu głowy, po lewej stronie, 2 cm od ucha. Przy nacisku zaczęło mnie to boleć. Na drugi dzień już bolało mnie lekko bez nacisku, a gdy nacisnęłam ten punkt bolało mocno. Dzisiaj nie spałam prawie całą noc, ból Nowotwory złośliwe wykazują dużą zdolność do niszczenia i naciekania okolicznych tkanek. Oderwane komórki rakowe mogą także przenosić się drogą krwi lub naczyń chłonnych do innych narządów. W związku z tym, że węzły chłonne działają jak filtr, nieprawidłowe komórki zostają w nich zatrzymane. Vay Tiền Trả Góp 24 Tháng. PIXOLOGICSTUDIO/SCIENCE PHOTO LIBRARY/getty images Węzły chłonne są strukturami należącymi do układu odpornościowego. W ich wnętrzu znajdują się specjalne komórki (limfocyty), odpowiedzialne za obronę organizmu przed patogenami. Węzły chłonne rozmieszczone są w całym ciele – znaczna ich część zlokalizowana jest w okolicy głowy i szyi. Powiększone węzły chłonne (czyli te o średnicy powyżej 1 cm) pojawiają się najczęściej w przebiegu ostrych chorób infekcyjnych (bakteryjnych i wirusowych) oraz w procesach nowotworowych. Część z nich można wówczas rozpoznać podczas badania palpacyjnego. Czym są węzły chłonne i gdzie występują? Węzłem chłonnym (limfatycznym) nazywamy skupisko tkanki chłonnej, otoczone torebką łącznotkankową, wewnątrz którego znajdują się limfocyty (krwinki białe odpowiedzialne za produkcję przeciwciał oraz neutralizację niewłaściwych komórek) i komórki żerne (zdolne do fagocytozy – monocyty). Węzły chłonne znajdują się na przebiegu naczyń limfatycznych. Głównym ich zadaniem jest filtracja przepływającej przez nie limfy (chłonki) oraz udział w produkcji przeciwciał. Węzły chłonne należą do układu odpornościowego, inaczej nazywanego immunologicznym, którego nadrzędną funkcją jest obrona organizmu przed różnorodnymi chorobami. Dzięki niemu likwidowane są komórki nowotworowe powstające w organizmie lub patogeny i substancje toksyczne do niego wnikające. W węzłach chłonnych eliminowane są nieprawidłowe komórki lub szkodliwe patogeny, dzięki czemu wypływająca z nich limfa jest oczyszczona z niebezpiecznych elementów. Podczas tego procesu węzły chłonne ulegają powiększeniu. Przewlekłe stany zapalne prowadzić mogą także do ich włóknienia. Węzły chłonne znajdują się w całym organizmie człowieka. Podzielić je można na węzły powierzchowne oraz głębokie. Największe są węzły: potyliczne, podżuchwowe, szyjne, pachowe, pachwinowe oraz podkolanowe. Istnieje chirurgiczna klasyfikacja węzłów chłonnych głowy i szyi, w której podzielono je na 7 głównych grup. Są to węzły: chłonne podbródkowe; podżuchwowe; szyjne (górne, środkowe i dolne); nadobojczykowe przyśrodkowe; nadobojczykowe boczne; tylnego trójkąta szyi; szyjne przednie; zagardłowe; zarylcowe; przyusznicze; policzkowo-twarzowe oraz potyliczne. Dlaczego może dojść do powiększenia węzłów chłonnych na głowie? Zwiększenie średnicy węzła chłonnego powyżej 1 cm może być wynikiem wzrostu liczby limfocytów lub innych komórek zapalnych. Uogólnione powiększenie węzłów chłonnych zwykle jest objawem choroby układowej, np. chłoniaka; natomiast ograniczone wskazuje na proces toczący się miejscowo. Węzły chłonne na głowie zlokalizowane są przede wszystkim w okolicy potylicznej, czyli na tylnej, dolnej części sklepienia czaszki. Do przyczyn powiększenia węzłów chłonnych głowy należą: choroby bakteryjne, np. gruźlica, zapalenia gronkowcowe i paciorkowcowe, takie jak angina (szczególnie u dzieci) choroby wirusowe, np. mononukleoza zakaźna, cytomegalia, HIV, wirus ospy wietrznej i półpaśca, różyczka nowotwory układu chłonnego, głównie chłoniak Hodgkina, chłoniaki nieziarnicze, ostre białaczki limfoblastyczne przerzuty nowotworów złośliwych, takich jak rak dna jamy ustnej, języka, skóry, wargi, żuchwy, zatok obocznych nosa, jamy nosowej, krtani, przełyku, gruczołów ślinowych toksoplazmoza choroba kociego pazura choroby reumatyczne (autoimmunologiczne), jak np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, zespół Sjögrena miejscowe stany zapalne, np. po bezpośrednim urazie głowy. Na czym polega diagnostyka powiększonych węzłów chłonnych głowy? Podstawowym postępowaniem w ocenie powiększenia węzłów chłonnych jest badanie palpacyjne. Ocenia się wówczas: konsystencję – twarde węzły chłonne zwykle występują w przebiegu chorób nowotworowych, białaczek oraz chłoniaków, miękkie natomiast w ostrych stanach zapalnych oraz gruźlicy przesuwalność palpacyjna względem otaczających tkanek – utrata tej zdolności sugerować może proces nowotworowy lub przewlekły stan zapalny bolesność – tkliwe węzły chłonne charakterystyczne są dla ostrych chorób zapalnych, natomiast niebolesne dla chorób nowotworowych. Następnie zwykle wykonywane są badania obrazowe (ultrasonografia, rentgen, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny lub scyntygrafia). W celu postawienia ostatecznego rozpoznania przyczyny powiększenia węzła chłonnego wykonywana jest na nim biopsja aspiracyjna cienkoigłowa. Zobacz film: Budowa i funkcje układu immunologicznego Bibliografia: 1. Szczeklik A., Interna Szczeklika, Medycyna Praktyczna, Kraków 2016. Czy artykuł okazał się pomocny? Manifestacja kliniczna w postaci objawów występujących w obrębie głowy i szyi może dotyczyć niemal każdego z nowotworów wieku dziecięcego, między innymi: białaczek, chłoniaków, guzów ośrodkowego układu nerwowego, mięsaków tkanek miękkich, nerwiaka zarodkowego, siatkówczaka, histiocytozy z komórek Langerhansa. W związku z powyższym, dokładne badanie okolic twarzy, jamy ustnej, węzłów chłonnych jest niezwykle istotnym elementem oceny lekarskiej. Znajomość symptomatologii chorób nowotworowych u dzieci z zakresu głowy i szyi jest istotna także dla lekarzy, dla których ta okolica jest szczególnym obszarem zainteresowania, czyli: stomatologów, otolaryngologów czy okulistów. W trzeciej części publikacji z cyklu „Objawy alarmujące chorób nowotworowych u dzieci” prześledzimy najczęstsze manifestacje kliniczne chorób nowotworowych z zakresu głowy i szyi: ból głowy, zmiany w obrębie twarzy, a także omówimy diagnostykę limfadenopatii. Ból głowy Ból głowy jest objawem dość częstym w praktyce pediatrycznej (zgłaszanym przez 20% dzieci w wieku przedszkolnym i aż 50% dzieci starszych i młodzieży) [[1]]. Rozmaitość chorób, niekiedy bardzo poważnych, z którymi może wiązać się ból głowy u dziecka nakazuje szczególną ostrożność i wnikliwość w przeprowadzeniu wywiadu oraz badania przedmiotowego, w tym także oceny neurologicznej. Z chorób nowotworowych, w których pacjenci pediatryczni prezentują ból głowy wymienić należy przede wszystkim: guzy ośrodkowego układu nerwowego (stanowiące grupę najczęstszych guzów litych u dzieci, a zarazem około 23% wszystkich nowotworów wieku dziecięcego), białaczki, chłoniaki (w przypadku zajęcia ośrodkowego układu nerwowego w przebiegu choroby, ale także w przebiegu niedokrwistości w przebiegu choroby podstawowej), nerwiak zarodkowy, guz chromochłonny nadnerczy i nerczak zarodkowy (jeśli towarzyszy im nadciśnienie tętnicze), oraz mięsaki nosogardzieli (poprzez blokowanie odpływu wydzieliny z zatok). Ból głowy w przebiegu nowotworów ośrodkowego układu nerwowego wynika ze zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego będącego efektem wzrostu guza w obrębie sztywnej struktury, jaką jest czaszka, innych procesów patologicznych nasilających efekt masy (krwotok do guza, obrzęk mózgu) oraz z wodogłowia powstałego wskutek zaburzeń krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest najczęściej występującym objawem guza ośrodkowego układu nerwowego (zgłaszanym przez około 40-65% pacjentów) [[2], [3]]. Ze względu na fakt, że ból głowy u dziecka może wiązać się z bardzo poważnym rozpoznaniem, należy przeprowadzić z pacjentem i jego rodzicem bardzo szczegółowy wywiad, a następnie badanie przedmiotowe, składające się także z oceny neurologicznej dziecka. Występowanie objawów alarmujących obliguje nas do poszerzenia diagnostyki i poszukiwania przyczyny objawów: - Ból pojawił się nagle, jest silny, nigdy wcześniej nie pojawiały się podobne objawy; - Ból występuje z narastającą częstością lub charakteryzuje się narastającą intensywnością, może wybudzać dziecko ze snu; Biorąc pod uwagę lokalizację niepokojący może być ból z tyłu głowy promieniujący do karku (guzy mózgu u dzieci występują najczęściej w tylnym dole czaszki) - powinien on zatem wzbudzać szczególną czujność. Ponadto, współwystępowanie wodogłowia wiąże się często ze szczególną predylekcją bólu do okolicy czołowej. O tym, że tło bólu głowy może być poważniejsze mogą świadczyć także: - Nasilenie bólu po przebudzeniu – około 1/3 pacjentów skarży się na ból głowy rano, po nocnym wypoczynku, przed podniesieniem głowy z poduszki- wtedy, gdy krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego jest najbardziej zaburzone, a ciasnota wewnątrzczaszkowa jest największa; - Nasilenie bólu podczas czynności wzmagających ciśnienie wewnątrzczaszkowe (kaszel, kichanie, napięcie tłoczni brzusznej); - Wymioty towarzyszące bólowi lub występujące jako objaw izolowany. Zwykle pojawiają się bez poprzedzających nudności, nie są czasowo związane z jedzeniem, mogą być związane ze zmianą pozycji głowy, opisywane są jako „wybuchowe” lub „chlustające” i przynoszą dziecku ulgę w bólu głowy. Dość często w praktyce klinicznej pierwotne rozpoznanie u dzieci z guzami ośrodkowego układu nerwowego to nieżyt żołądkowo-jelitowy. Ci pacjenci wracają jednak po krótkim czasie do lekarza ze względu na fakt, że objawy nie ustąpiły, nasilają się lub dołączają się inne. - Nadmierny przyrost obwodu głowy z rozejściem szwów czaszkowych i uwypukleniem ciemiączka może występować u niemowląt i małych dzieci, u których nie doszło jeszcze do zarośnięcia szwów czaszkowych; - Ujemny wywiad rodzinny w kierunku migrenowych bólów głowy (migrena jest jedną z najczęstszych przyczyn bólu głowy u dzieci). Dodatkowo, należy poszerzyć wywiad o obecność objawów ogniskowych, związanych ze specyficzną okolicą, w której umiejscowiony jest guz. Mogą pojawić się: Objawy móżdżkowe związane z obecnością guza w obrębie móżdżku lub komory IV: - niezborność (ataksja, dysmetria, drżenie zamiarowe), - oczopląs, - mowa skandowana, - zaburzenia równowagi (z dodatnią próbą Romberga), - zaburzenia chodu (chód niepewny, na szerokiej podstawie, zbaczanie w stronę guza), - przymusowe ustawienie głowy ze sztywnością karku Objawy okulistyczne (przy guzach dróg wzrokowych), z których najbardziej typowym jest stopniowe, częściowe osłabienie ostrości wzroku lub całkowita jego utrata. Dziecko może zgłaszać, że widzi „jak przez mgłę”, często mrugać lub pocierać oczy rękoma. Ponadto, mogą wystąpić: - naprzemienny, antagonistyczny oczopląs pionowy obu gałek ocznych (see-saw nystagmus); - zaburzenia widzenia barw (desaturacja) jest wczesnym objawem uszkodzenia skrzyżowania wzrokowego; - zaburzenia pola widzenia (dziecko ma tendencję do „patrzenia bokiem” na rozmówcę lub instynktownego ustawiania głowy tak, by obraz znajdował się w obszarze prawidłowego pola widzenia); - „objaw zachodzącego słońca” (zespół Parinauda) - niemożność skierowania źrenic ku górze, któremu może towarzyszyć zniesienie odruchu źrenic na światło przy zachowanej reakcji na akomodację. Wymienione zaburzenia są efektem ucisku blaszki czworaczej śródmózgowia; - wytrzeszcz gałki ocznej z następującą niedomykalnością szpary powiekowej oraz dwojeniem obrazu; - zez. Objawy związane z obecnością guza w obrębie półkul mózgowia: - zmiany osobowości i zachowania dziecka (szczególnie w przypadku obecności guza w płacie czołowym) – mogą niekiedy być zauważalne jedynie przez rodzica, który jest najbardziej wnikliwym obserwatorem; - zaburzenia mowy – afazja czuciowa lub ruchowa mowy, automatyzmy oralne; - napady padaczkowe uogólnione lub częściowe; - omamy wzrokowe, agnozja wzrokowa (guzy płatów potylicznych); - zaburzenia czucia; - obniżenie siły mięśniowej, niedowłady; - zaburzenia pamięci. Objawy guzów pnia mózgu: - zaburzenia połykania; - zaburzenia oddechu; - kręcz karku, przymusowe ustawienie głowy; - zaburzenia ruchomości gałek ocznych (guzy mostu); - niedowład nerwu twarzowego (guzy mostu). Objawy endokrynologiczne: - moczówka prosta pochodzenia centralnego (guzy okolicy nadsiodłowej); - przedwczesne dojrzewanie płciowe (guzy wydzielające beta-gonadotropinę kosmówkową); - zaburzenie wzrastania. Wskutek wymienionych wyżej zaburzeń może dojść do utraty umiejętności, które dziecko nabyło, np. umiejętności pisania, chodzenia, jazdy na rowerze. Pacjent przestaje radzić sobie z wyzwaniami szkolnymi czy przedszkolnymi, co potęguje u niego stres i nasila zmiany zachowania. Ponieważ guzy mózgu najczęściej pojawiają się u dzieci w wieku wczesnoszkolnym, taki objaw może być traktowany, także przez rodziców, jako efekt trudności w przystosowaniu się dziecka do nowego etapu życia, fobia szkolna. Należy być bardzo ostrożnym w formułowaniu tego typu podejrzeń i zawsze najpierw wykluczyć podłoże organiczne zaburzeń. Późnymi objawami wzmożonej ciasnoty wewnątrzczaszkowej są tarcza zastoinowa na dnie oka, bradykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia oddychania (triada Cushinga) z towarzyszącymi zmianami zachowania dziecka, postępującą apatią i zaburzeniami świadomości. Narastające w krótkim czasie wymioty, sztywność karku, porażenie ruchów gałek ocznych mogą zwiastować wgłobienie migdałków móżdżku w obręb otworu wielkiego, dlatego stanowią wskazanie do niezwłocznej interwencji neurochirurgicznej [[4]]. W przypadku stwierdzenia u dziecka bólu głowy należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący objawów alarmujących nowotworu, jak również przeprowadzić badanie neurologiczne (ocena chodu i zborności z próbą Romberga, badanie siły mięśniowej, nerwów czaszkowych), a w razie zaburzeń widzenia także badanie okulistyczne. Decydujące jest badanie obrazowe głowy lub rdzenia kręgowego (z wyboru rezonans magnetyczny z kontrastem, w drugiej kolejności tomografia komputerowa z kontrastem - pamiętając, że czułość KT w diagnostyce guzów tylnego dołu czaszki jest mniejsza niż MR). W razie braku dostępności badania w opiece ambulatoryjnej warto skierować dziecko do Poradni Onkologicznej. Planując diagnostykę miejmy na uwadze, że w przypadku podejrzenia guza ośrodkowego układu nerwowego bardzo liczy się czas, ponieważ w każdej chwili może dojść do wklinowania, dlatego badanie musi odbyć się niezwłocznie! Zmiany w obrębie twarzy Wśród nowotworów powodujących zmiany w obrębie twarzy należy wymienić: guzy ośrodkowego układu nerwowego (wskutek zaburzenia funkcji nerwów czaszkowych); białaczki; chłoniaki; mięsaki tkanek miękkich (np. mięsak prążkowanokomórkowy –RMS); siatkówczaka; histiocytozę z komórek Langerhansa. Z objawów alarmujących najczęściej stwierdzanym jest asymetria w obrębie twarzy, która może być wynikiem rosnącego guza lub zaburzenia funkcji nerwów czaszkowych. W przypadku pojawienia się u dziecka jakiejkolwiek asymetrii w wyglądzie twarzy (na przykład: opadanie kącika ust, opadanie powieki, wytrzeszcz gałki ocznej) konieczne jest dokładne badanie neurologiczne i w razie potrzeby, dodatkowo badanie obrazowe głowy lub twarzoczaszki. Obecność objawów neurologicznych ze strony nerwów czaszkowych mogą zwiastować zajęcie ośrodkowego układu nerwowego w przebiegu białaczki. Ponadto, wskutek immunosupresji występujących u pacjentów z białaczką niekiedy stwierdza się trudno gojące się afty, owrzodzenia w jamie ustnej. Małopłytkowość w przebiegu choroby podstawowej może manifestować się obecnością wybroczyn na błonach śluzowych jamy ustnej, a także krwawieniem z nosa i dziąseł. Bladość skóry w przebiegu niedokrwistości także najlepiej widoczna jest w obrębie błon śluzowych twarzy. Charakterystycznym objawem jest przerost dziąseł (stanowiący nacieki białaczkowe) u pacjentów z ostrą białaczką szpikową. Głowa i szyja stanowi trzecią co do częstości lokalizację chłoniaków nieziarniczych. Szczególną okolicą jest pierścień chłonny gardła (Waldeyera). Należy pamiętać, iż asymetryczne powiększenie migdała podniebiennego, któremu towarzyszy obecność powiększonego węzła chłonnego podżuchwowego po tej samej stronie stanowi objaw patognomoniczny dla chłoniaka Burkitta. Ponadto, chłoniaki w obrębie twarzy mogą rosnąć naciekając kości, tkanki miękkie twarzy powodując obrzęk, efekt masy, asymetrię oraz trudno leczące się stany zapalne w obrębie twarzy. Pacjenci, u których w toku diagnostyki stwierdzano chłoniaka twarzoczaszki prezentowali często nawracające, jednostronne zapalenie spojówki, a także niedrożność lub jednostronną wydzielinę z otworu nosowego. Ważne, by w każdym przypadku guza rosnącego w obrębie twarzy ustalić dynamikę tempa wzrastania, ponieważ chłoniaki nieziarniczne charakteryzują się niezwykle wysokim indeksem proliferacyjnym i niekiedy „rosną w oczach” mogąc powodować w krótkim czasie stan zagrożenia życia zamykając światło dróg oddechowych. Dlatego pacjenci zgłaszający się z szybko rosnącymi zmianami w obrębie twarzy, a w szczególności jamy ustnej, powinni być kierowani natychmiast do ośrodków onkohematologicznych, gdzie przeprowadzona zostanie biopsja i w sytuacji intensywnej progresji choroby, leczenie zostanie rozpoczęte niezwłocznie! Mięsak prążkowanokomórkowy występujący w obrębie twarzy stanowi najczęściej typ zarodkowy. Charakterystyczne lokalizacje to oczodół, gdzie powoduje wytrzeszcz, zaburzenia widzenia, zwężenie szpary powiekowej, zez. Ponadto, występując w okolicy ucha środkowego i nosogardzieli może objawiać się przewlekłymi, nawracającymi zapaleniami ucha oraz zatok przynosowych. Mięsak prążkowanokomórkowy rosnący w obrębie dziąseł występuje w postaci groniastych, krwawiących mas. Dość rzadkim ale charakterystycznym objawem jest leukokoria, albo koci błysk, czyli bladożółty lub złotawy odblask w oku widoczny na zdjęciach wykonanych z użyciem lampy błyskowej. Może być to objaw siatkówczaka, dlatego wymaga diagnostyki okulistycznej, szczególnie, gdy towarzyszy temu pogorszenie widzenia, zez lub wytrzeszcz gałki ocznej. W przebiegu histiocytozy z komórek Langerhansa możemy mieć do czynienia ze zmianami skórnymi występującymi w postaci wysypki grudkowej brunatno-czerwonej – szczególnie nasilonej w okolicach owłosionej skóry głowy, przewodu słuchowego zewnętrznego, przypominającej wyprysk łojotokowy skóry. Na głowie może być mylnie rozpoznawana jako „ciemieniucha”, dlatego uporczywa wysypka o podobnej morfologii, która nie reaguje na leczenie i rozprzestrzenia się podczas obserwacji powinna wzbudzać czujność lekarza. W obrębie głowy i szyi mogą być obecne guzy i ogniska osteolityczne kości czaszki, wyciek z ucha oraz obrzęk dziąseł i rozchwianie zębów wskutek naciekania żuchwy lub kości szczękowej. Limfadenopatia Powiększone węzły chłonne są częstym objawem niepokojącym rodziców. W dzieciństwie układ odpornościowy intensywnie się kształtuje, co sprawia, że masa węzłów chłonnych u dziecka jest dwa razy większa niż u dorosłego. Co drugi pacjent badany przez pediatrę ma powiększone węzły chłonne. U 25% zdrowych dzieci węzły chłonne szyjne, karkowe i pachwinowe są powszechnie wyczuwalne, a nie toczy się w nich żaden proces chorobowy. Przyczynami nowotworowymi limfadenopatii mogą być: chłoniak Hodgkina, chłoniaki nieziarnicze, białaczka, histiocytoza z komórek Langerhansa, a także przerzuty guzów litych (najczęściej mięsaków oraz nerwiaka zarodkowego). Badając pacjenta należy zawsze ustalić, czy występują u niego objawy alarmujące nowotworu, które będą obligowały nas do poszerzenia diagnostyki [[5]]: Obecność objawów ogólnych, czyli: - stanów podgorączkowych lub gorączki, - utraty masy ciała (>10% w ciągu 6 miesięcy), - osłabienia, - zaburzeń łaknienia, - nocnych potów. Wymienione powyżej objawy występują z wysoką częstością u pacjentów z nowotworami wywodzącymi się z komórek układu krwiotwórczego, białaczek i chłoniaków, dlatego każdorazowo u pacjenta z limfadenopatią należy ustalić, czy są obecne. Obecność dynamiki procesu chorobowego. Warto zadać pacjentowi następujące pytania: - Czy węzły rosną? - W jakim czasie urosły i o ile? - Czy dołączają się kolejne? Niewielkie węzły, nie ulegające zmianom – czyli: nie rosną, nie pojawiają się nowe - w czasie wielomiesięcznej lub nawet kilkuletniej obserwacji przemawiają przeciwko nowotworowemu charakterowi limfadenopatii. Zwykle nowotwory u dzieci rosną dynamicznie i podwajają swoją masę w krótkim okresie czasu. Wyjątkiem jest chłoniak Hodgkina, który może rozwijać się stosunkowo długo (do kilku miesięcy). Brak reakcji na prawidłowo zastosowane leczenie. Należy ustalić, co dotychczas działo się z pacjentem, jakie miał objawy, jak był leczony i jaki był efekt. Węzły infekcyjne powinny zmniejszyć swój rozmiar po zastosowaniu antybiotykoterapii empirycznej skutecznej wobec najczęstszych patogenów Staphylococcus i Streptococcus oraz beztlenowców. Brak reakcji lub progresja zmian podczas leczenia stanowi wskazanie do poszerzenia diagnostyki. Obecność innych objawów: - Świądu skóry, który jest charakterystyczny dla chłoniaka Hodgkina i stanowi niekiedy dominujący objaw. Niektórzy pacjenci w pierwszej kolejności trafiają do dermatologów ze względu na świąd i zmiany skórne (nadkażające się przeczosy). - Kaszlu, ograniczenia tolerancji wysiłku. Kaszel u dziecka, który trwa powyżej 3 tygodni, nie ustępuje i nasila się wymaga diagnostyki, także w kierunku guzów śródpiersia (zdjęcie rtg klatki piersiowej). Pacjenci z rozpoznaniem choroby układu oddechowego z przewlekłym kaszlem mogą zgłaszać, że charakter kaszlu uległ zmianie lub leczenie, które dotychczas przynosiło dobre rezultaty, aktualnie nie pomaga. - Objawów zespołu żyły głównej górnej – czyli obrzęku i zasinienia twarzy, obecności poszerzonych naczyń żylnych na skórze klatki piersiowej, duszności, zaburzeń oddychania, zwiększonego ciśnienia krwi na kończynach górnych. Zespół żyły głównej górnej jest stanem zagrożenia życia i każdy pacjent z tym podejrzeniem powinien być kierowany natychmiast do wysokospecjalistycznego ośrodka onkohematologicznego! Inne dane z wywiadu: warto również ustalić, czy u pacjenta występują inne potencjalne przyczyny limfadenopatii: - Czy odbył szczepienia ochronne w ostatnich kilku tygodniach? - Czy miał kontakt z chorymi na choroby zakaźne? - Czy miał kontakt ze zwierzętami domowymi lub dzikimi? - Czy w okolicy powiększenia wystąpiło zadrapanie przez kota? - Czy spożywa surowe mięso? - Czy odbywał w ostatnim czasie podróże? Następnie należy dokładnie zbadać węzły chłonne, w ocenie uwzględniając: Lokalizację i liczbę zajętych regionów węzłowych - szczególnie alarmująca jest limfadenopatia okolicy nadobojczykowej, która najczęściej wiąże się z obecnością choroby u dziecka (nowotworowej, reumatologicznej lub zakażenia – najczęściej wirusem CMV lub EBV). Warto nadmienić, że każdorazowo w przypadku pacjenta z limfadenopatią obowiązuje nas badanie wszystkich grup węzłów chłonnych. Wielkość węzłów chłonnych - węzeł chłonny uznajemy za powiększony, gdy jego średnica jest większa niż 10 mm. Wyjątki stanowią: węzeł w okolicy łokciowej uznawany za powiększony gdy średnica wynosi >5 mm, a węzeł pachwinowy >15 mm. Konsystencja – węzły nowotworowe są zwykle twarde, spoiste, a zapalne miękkie, chełboczące. Bolesność – dla procesu nowotworowego charakterystyczne są węzły chłonne niebolesne, a tkliwość i bolesność charakterystyczne są dla węzłów objętych stanem zapalnym. Należy jednak pamiętać, że bardzo dynamicznie rosnący, rozciągający torebkę węzeł nowotworowy także może być bolesny. Tworzenie pakietów. Ruchomość węzłów chłonnych względem otaczających tkanek i względem skóry. Wygląd skóry nad powiększonym węzłem, w tym zabarwienie skóry i ewentualna obecność przetoki. Ponadto oceniamy stan uzębienia oraz obecność zmian zapalnych w obrębie jamy ustnej i górnych dróg oddechowych, które mogą być przyczyną limfadenopatii. Zwracamy uwagę na objawy niedokrwistości oraz skazy krwotocznej, które mogą sugerować rozpoznanie białaczki. Badamy również brzuch pacjenta zwracając uwagę na ewentualną hepato- lub splenomegalię lub obecność innych zmian patologicznych w brzuchu dziecka (powiększony węzeł może być przerzutowym z ogniska pierwotnego w jamie brzusznej). Dokładne zebranie wywiadu i przeprowadzenie starannego badania przedmiotowego pozwala wyodrębnić grupę pacjentów z wysokim ryzykiem choroby nowotworowej. W razie wątpliwości możemy poszerzyć diagnostykę o morfologię krwi obwodowej z rozmazem i wskaźniki stanu zapalnego (w celu różnicowania z zakażeniem) oraz wykonać badania serologiczne. Cennym narzędziem w ambulatoryjnej ocenie limfadenopatii jest także badanie USG węzłów chłonnych. Hipoechogenne węzły z zatartą echostrukturą będą wzbudzały niepokój onkologiczny. W razie występowania kaszlu lub innych objawów ze strony układu oddechowego warto i należy wykonać zdjęcie rtg klatki piersiowej. W przypadku wątpliwości można dziecko skierować do Poradni Onkologicznej. Krokiem decydującym i pozwalającym postawić ostateczną diagnozę jest biopsja otwarta węzła w ośrodku zajmującym się leczeniem chorób nowotworowych u dzieci z pobraniem materiału do badania histopatologicznego. Monika Barełkowska, Katarzyna Derwich Klinika Onkologii, Hematologii i Transplantologii Pediatrycznej Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu [1] Marszał E. Bóle głowy. W: Kawalec W. Milanowski A. Diagnostyka różnicowa najczęstszych objawów w praktyce pediatrycznej. PZWL, Warszawa 2003; 38-45. [2] Wilne SH, Ferris RC, Nathwani A, Kennedy CR. The presenting features of brain tumours: a review of 200 cases. Arch Dis Child 2006;91:502–506. [3]Edgeworth J, Bullock P, Bailey A, Gallagher A, Crouchman M. Why are brain tumours still being missed? Archives of Disease in Childhood 1996; 74: 148-151. [4] Zakrzewski K. Nowotwory mózgu wieku dziecięcego. Wyd. CZELEJ Sp. Lublin 2004, Wyd. I, ISBN: 83-89309-38-6. [5]Friedmann A. M. Diagnostyka i leczenie limfadenopatii u dzieci. W: Pediatria po Dyplome 2010; 1: 36-43. Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść data publikacji: 13:35 Konsultacja merytoryczna: Lek. Beata Wańczyk-Dręczewska ten tekst przeczytasz w 9 minut Ból z tyłu głowy to dolegliwość, która spotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Na bóle w tylnych partiach głowy mogą również narzekać dzieci. Bóle w okolicach potylicy mogą mieć różny charakter i przyczyny. Na tego typu dolegliwości należy reagować od razu. Jaką chorobę może sugerować ból z tyłu głowy, czy warto stosować leki na taki ból? Czy ból z tyłu głowy jest zagrożeniem dla kobiet w ciąży? Getty Images Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Przyczyny bólu z tyłu głowy Ból głowy z tyłu a objawy współtowarzyszące Ból z tyłu głowy - leczenie i diagnostyka Ból z tyłu głowy a leki - czy warto? Czy ból z tyłu głowy może wynikać z niedoboru witamin? Domowe sposoby na leczenie bólu z tyłu głowy Ból z tyłu głowy a ciąża Ból z tyłu głowy u dziecka Przyczyny bólu z tyłu głowy Istnieje wiele przyczyn i rodzajów bólu, które mogą doskwierać z tyłu głowy. Mogą być one oznaką niebezpiecznych chorób lub nieprawidłowego trybu życia. Jeżeli doskwiera nam pulsujący ból z tyłu głowy, może to mieć związek z nadciśnieniem tętniczym. Bez względu na to, czy ból pojawia się po lewej, czy po prawej stronie potylicy nie można go ignorować. Tego typu dolegliwości nasilają się zwłaszcza w godzinach porannych i są konsekwencją podwyższonego ciśnienia, które spada, kiedy kładziemy się spać. Ostry ból z tyłu głowy może być powiązany z krwotokiem podpajęczynówkowym. Ból ten określany jest, jako bardzo intensywny i nieporównywalny do innych rodzajów bólu. Jedną z przyczyn krwotoku podpajęczynówkowego jest pęknięcie tętniaka, który pojawia się przez zaniedbania w leczeniu nadciśnienia i miażdżycy. Niezdiagnozowany krwotok podpajęczynówkowy może doprowadzić nawet do udaru mózgu. Jeżeli odczuwamy ból z tyłu głowy w okolicach uszu, może on być jednym z objawów zapalenia ucha środkowego. Tego typu ból doprowadza do powiększenia węzłów chłonnych, które towarzyszą różnego rodzaju infekcjom bakteryjnym i wirusowym. Kolejnym rodzajem bólu z tyłu głowy jest ból w okolicach szyi, występujący podczas pochylania, najczęściej objawiający się kłuciem, związany jest ze zbyt dużym napięciem mięśni przykręgosłupowych. Ten rodzaj bólu jest często związany ze zmianami zwyrodnieniowymi szyi i nerwobólem, charakteryzuje się różnym natężeniem, w różnych porach dnia. Wówczas mamy do czynienia z tzw. szynopochodnym bólem głowy, który występuje najczęściej u osób po wypadkach komunikacyjnych. Uciążliwe kłucie z tyłu głowy zaliczane jest też do samoistnych bólów głowy, które są przyczyną olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic. Bóle w tylnej okolicy głowy mogą mieć związek z tzw. efektem szyi technologicznej. Wynika to przede wszystkim postępu nowoczesnych technologii, w tym smartfonów. Częste korzystanie z tabletu, telefonu czy innych urządzeń mobilnych powoduje, że pochylamy głowę do przodu. Taka nienaturalna pozycja jest niebezpieczna i szkodliwa dla kręgosłupa i doprowadza do przewlekłych bólów z tyłu głowy. Ból w formie ucisku w okolicach potylicy może być związany z napięciowym bólem głowy, nazywanym również bólem psychogennym. Pojawia się zazwyczaj w przypadku bezsenności, stresu lub nadmiernych nerwów. Zmiana stylu życia, unikanie sytuacji stresowych oraz odpowiednia ilość snu może zredukować tę dolegliwość. Nasilający się ból z tyłu głowy może również być jednym z objawów guza mózgu. Wtedy, oprócz dyskomfortu w okolicy szyi pojawiają się zaburzenia widzenia, wymioty i nudności. Bóle z tyłu głowy mogą być związane z atakami migrenowymi. Ból ten pojawia się nagle, atakując skronie, lewą i prawą stronę czaszki oraz tył głowy. Migrenie towarzyszą najczęściej nieprzyjemne objawy tj: nadwrażliwość na światło, zapach i hałas, nudności oraz wymioty. Atak migreny może trwać nawet do 72 godzin. U osób zmagającym się z tą przypadłością mogą wystąpić tzw. objawy poprzedzające na tle neurologicznym nazywane aurą migrenową. Jeżeli dolegliwości bólowe nie ustępują lub często nawracają koniecznie należy się skonsultować z lekarzem. Na dobry początek warto spotkać się z lekarzem rodzinnym, który określi dalsze postępowanie. Wizytę można odbyć online również umawiać w ramach ubezpieczenia NFZ. Jeśli chcesz się dowiedzieć, czym jest aura migrenowa, przeczytaj: Migrena z aurą - przyczyny, objawy, leczenie Ból głowy z tyłu a objawy współtowarzyszące Czym są objawy współtowarzyszące przy bólach z tyłu głowy? To dolegliwości, które mogą być błędnie interpretowane, czasami nawet ignorowane przez pacjentów. Zaliczamy do nich przede wszystkim nudności i wymioty, które mogą wynikać nie tylko z niestrawności, a rozwijającego się guza mózgu. Takimi objawami są również zawroty głowy i utrata równowagi, które najczęściej kojarzone są np. z ciążą lub spadkiem ciśnienia. Jednym z symptomów towarzyszących bólom z tyłu głowy jest również podwójne widzenie, wówczas konieczna jest tomografia głowy. Ból z tyłu głowy połączony ze sztywnością karku może sugerować zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wirusowym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, sprawdź: Wirusowe zapalenie opon mózgowo - rdzeniowych Obserwujesz niepokojące objawy? Przeanalizuj je samodzielnie w ankiecie medycznej i zdecyduj czy udać się do lekarza. Ból z tyłu głowy - leczenie i diagnostyka Jeżeli znajdujemy się w sytuacji, kiedy ból z tyłu głowy pojawia się systematycznie i nie ustępuje, a leki przeciwbólowe i domowe sposoby nie działają najlepiej udać się do lekarza neurologa. Dotyczy to również przypadków, gdy ból pojawia się nagle i jest bardzo silny, towarzyszy mu gorączka, sztywność karku oraz gdy pojawia się podczas wykonywania aktywności fizycznych. Podczas wizyty lekarz jest w stanie stwierdzić, czy trzeba wykonać rutynowe badania tomografią komputerową lub rezonans magnetyczny. Wówczas gdy neurolog zdiagnozuje zmiany zwyrodnieniowe w kręgosłupie, będzie potrzebne leczenie neurochirurgiczne. Jeżeli tomografia komputerowa wykryje obecność guza, być może zostanie ono połączone z chemioterapią. Rezonans magnetyczny można szybko umówić w MRI Diagnostyka, gdzie szybko umówisz dogodny dla siebie termin. Jest to bezpieczny sposób diagnostyki ze względu na wykorzystanie promieniowania eletrostatycznego. Warto pamiętać o tym, że jeżeli ból jest bardzo silny i przez to sztywnieje nam kark, nie można zwlekać do ostatniej chwili i należy zgłosić się nawet do lekarza rodzinnego, w celu podjęcia dalszego leczenia. O tym, czy leczenie skończy się pomyślnie, w przypadku bólu z tyłu głowy decydują jego przyczyny. Do najcięższych przypadków zaliczamy krwotok podpajęczynówkowy i wszelkiego rodzaju guzy mózgu, pozostałe choroby można szybko zdiagnozować i wyleczyć. Więcej informacji o chemioterapii, znajdziesz w tym artykule: Chemioterapia i jej skutki dla organizmu Ból z tyłu głowy a leki - czy warto? Na ulotkach, które są dołączone do leków, możemy przeczytać, że przyjęcie zbyt dużej dawki może wywołać niepożądane działania, w tym właśnie bóle głowy. Niestety to częsty skutek uboczny, dotyczący dużej liczby osób biorących leki na bazie paracetamolu czy ibuprofenu - na szczęście nie wszyscy są w tej grupie. Mimo uporczywego bólu z tyłu głowy należy sprawdzić, czy dany lek nie wchodzi w interakcję z innymi przyjmowanymi tabletkami lub żywnością. Warto wiedzieć, że nadużywanie leków, które w swoim składzie mają kwas acetylosalicylowy może zwiększać częstotliwość ogólnych bólów głowy oraz tych w jej tylnej części. Najlepiej spożywać tego typu medykamenty w ostateczności i po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Na ból głowy warto za to robić zimne okłady. Wykorzystaj do tego Kompres uniwersalny ciepło-zimno z błota z Morza Martwego Visiomed, który w promocyjnej cenie kupisz na Medonet Market. Czy istnieją leki idealne? Przeczytaj artykuł: Lek doskonały? Czy ból z tyłu głowy może wynikać z niedoboru witamin? Nieodpowiednia dieta, która jest uboga w składniki odżywcze, może również być jedną z przyczyn bólów głowy - tych tradycyjnych, jak i z tyłu głowy. Niedobory w postaci takich witamin i minerałów, jak witaminy B6, B12, czy kwas foliowy, sprzyjają tego typu dolegliwościom. Braki witaminowe objawiają się również problemami z koncentracją oraz ciągłym zmęczeniem. Z kolei niski poziom witaminy D w organizmie może doprowadzić do intensywnej migreny Jeżeli zmagamy się z takimi problemami zdrowotnymi, należy wprowadzić do diety produkty zawierające te minerały i witaminy. Możemy to zrobić też poprzez suplementację. W przypadku wcześniej wspomnianych witamin najlepiej przyjmować witaminę D w formie suplementów. Jej źródłem jest biosynteza zachodząca w skórze pod wpływem promieni słonecznych. Niestety, szerokość geograficzna Polski ma znaczny wpływ na niedobór tej witaminy. Pierwszym krokiem do zmiany nawyków zdrowotnych będzie wykonanie podstawowych badań tj. morfologii, na podstawie której lekarz oceni źródło problemu. Suplement diety pomocny przy bólach głowy kupisz już dziś na Medonet Market. DuoLife ProMigren, dzięki zawartości ekstraktu z nasion wiesiołka dwuletniego, wzmacnia układ nerwowy oraz zapobiega bólom głowy. Dowiedz się więcej na temat suplementów diety. Przeczytaj: Suplementy diety - definicja, środki ostrożności, odchudzanie Domowe sposoby na leczenie bólu z tyłu głowy Jeżeli nie chcemy brać leków, a wizyta u lekarza rodzinnego lub neurologa może odbyć się dopiero za kilka dni, warto sięgnąć po domowe sposoby na ból w tylnych partiach głowy. Pierwszym sposobem jest relaksacyjna kąpiel w ciepłej wodzie z dodatkiem soli morskiej lub olejków eterycznych, które powinny rozluźnić mięśnie i uspokoić ciało. Drugim sposobem jest masaż w okolicach potylicy - delikatne uciski mogą uśmierzyć ból. Podczas przewlekłych bólów z tyłu głowy warto pamiętać o wietrzeniu pomieszczenia oraz odpowiedniej temperaturze. Świeże powietrze dobrze wpływa na układ oddechowy, a ćwiczenia oddechowe mogą złagodzić dolegliwości. Dobrym pomysłem jest również aromaterapia w formie inhalacji. Nie od dziś wiadomo, że aromaterapia korzystnie wpływa na zdrowie oraz nastrój, a jej zastosowanie wzmacnia odporność organizmu. Na uciążliwe bóle z tyłu głowy może też pomóc akupunktura. Co to takiego? Jest to jedna z metod terapii na różne dolegliwości, która odbywa się za pomocą nakłuwania specjalnymi igłami. Tego typu zabieg wzmacnia siły witalne pacjenta oraz tzw. przepływ energii. Związane jest to z przekonaniem, że każdy obszar na skórze człowieka połączony jest siecią przewodów nerwowych z określonym miejscem na ciele. Dlatego też aplikowanie igieł i stymulacja danego obszaru dobrze wpływa na układ nerwowy. Do najprostszych sposobów na ból z tyłu głowy należą zimne okłady w okolicach szyi. Krioterapia, czyli leczenie zimnem istniało już w starożytności. Według Hipokratesa chłodzenie ciała miało właściwości przeciwbólowe, zmniejszało obrzęk, łagodziło ból oraz krwawienie. Pod wpływem niskiej temperatury ciało człowieka produkuje przeciwciała, które zwalczają stany zapalne i infekcje. Kompresy możemy wykonać sami lub zaopatrzyć się w okłady żelowe w aptece albo drogeriach. Na bóle głowy można również stosować niektóre zioła, które mają działanie łagodzące i uspokajające. Sięgnij po Lekka głowa - naturalną mieszankę ziołową Lorem Vit, która zawiera liść mięty pieprzowej, kwiat lawendy wąskolistnej, owoc czarnego bzu i korzeń kozłka lekarskiego. Jak w domowych warunkach stosować terapię ciepłem i zimnem? Sprawdź: Zabawa w ciepło - zimno Ból z tyłu głowy a ciąża Kobiety w ciąży również mogą się uskarżać na przewlekły ból z tyłu głowy. Tego typu bóle, w przypadku kobiet ciężarnych mogą być związane ze zmianami hormonalnymi. Występują zazwyczaj na początku ciąży, w pierwszym trymestrze. Kolejną przyczyną jest wcześniej wymienione nadciśnienie tętnicze, które u ciężarnych może być niebezpieczne. Pojawia się często u kobiet, które dotychczas nie zmagały się z tą dolegliwością. Ból pojawiający się w okolicach potylicy u kobiet w ciąży może być powiązany z gestozą, czyli zatruciem ciążowym. Objawia się ona również zatrzymaniem wody w organizmie oraz różnego rodzaju obrzękami, które towarzyszą ciężarnym i nie zawsze mogą być kojarzone z gestozą. Podczas zatrucia ciążowego może pojawić się też białkomocz. Jakie inne dolegliwości mogą występować w czasie ciąży? Przeczytaj: Obrzęki - zmora ciężarnych Ból z tyłu głowy u dziecka Ból pojawiający się u dzieci w okolicach potylicy może mieć różne przyczyny, część z nich pokrywa się z tymi, które występują u dorosłych. Samoistny ból z tyłu głowy może być spowodowany różnego rodzaju infekcjami na tle bakteryjnym i wirusowym, zapaleniem uszu oraz powiększeniem węzłów chłonnych. Do najbardziej niebezpiecznych przyczyn bólów z tyłu głowy u dzieci możemy zaliczyć zapalenie opon mózgowych oraz guz mózgu. W takich przypadkach rodzic powinien być czujny i jak najszybciej udać się z dzieckiem do lekarza. Jakie są przyczyny powiększonych węzłów chłonnych? Przeczytaj: Powiększone węzły chłonne - przyczyny, objawy chorobowe, leczenie ból głowy ból z tyłu głowy bóle głowy przewlekły ból głowy napięciowy ból głowy Ból głowy w ciąży silny ból głowy Masło - skład, właściwości odżywcze, rodzaje [WYJAŚNIAMY] Masło gości na polskich stołach praktycznie od zawsze. To nic innego jak tłuszcz jadalny pochodzenia naturalnego, który wytwarzany jest ze śmietany mleka... Monika Wasilonek Pierwszym objawem było małe krwawienie. Z nerwów nie zapamiętała, jaki to rodzaj raka Pani Bożena usłyszała diagnozę: nowotwór złośliwy endometrium. Z nerwów nawet nie mogła zapamiętać, jaki to rodzaj raka. Zaczęła szukać informacji w Internecie i... Redakacja Medonet Syfilis (kiła) - rodzaje, badania, przyczyny i leczenie. Objawy syfilisu Syfilis, znany także jako kiła, to infekcja przenoszona głównie drogą płciową, którą można leczyć antybiotykami we wczesnych stadiach. Jednak bez leczenia syfilis... Adrian Jurewicz Między śmiercią a życiem istnieje coś w rodzaju stanu przejściowego Personel pielęgniarski opowiada o wielu podobnych sytuacjach: rodzina czuwa przy łóżku umierającej kobiety. Siedzą tam całymi godzinami, całymi dniami, zmieniają... Redakacja Medonet Inkontynencja, czyli nietrzymanie moczu - przyczyny, rodzaje, sposoby leczenia Nietrzymanie moczu to dla wielu kobiet dolegliwość wstydliwa i niezwykle uciążliwa. Problem z trzymaniem moczu znacznie utrudnia bowiem codzienne funkcjonowanie.... Ten rodzaj depresji daje nietypowe objawy. Czym jest syndrom Sisi? W historii powszechnej problemy ze zdrowiem psychicznym miewali nie tylko przeciętni obywatele, ale także ludzie ze świata elity. Członkowie rodzin... Paulina Zwolińska Wole tarczycy - przyczyny, rodzaje, objawy i leczenie Wole tarczycy to widoczne zgrubienie szyi, które jest efektem nieprawidłowego funkcjonowania tego gruczołu. Pojawienie się wola tarczycy nie zawsze wskazuje na... Monika Wasilonek Potylica - budowa, ból z tyłu głowy, przyczyny zaburzeń Potylica to część sklepienia czaszki człowieka, która znajduje się z tyłu głowy. Jej zadaniem jest osłanianie mózgu od tyłu i od dołu. W tym obszarze może czasem... Brzuszki - rodzaje i efekty. Jak prawidłowo wykonać brzuszki? Brzuszki to populara forma ćwiczeń, której celem jest wzmocnienie mięśni brzucha. Na temat ich rzekomego efektu odchudzającego powstało wiele mitów. Niestety,... Na brzuchu są dwa rodzaje tłuszczu. Jak się ich pozbyć? Trochę tłuszczu na brzuchu to normalna rzecz, tkanka tłuszczowa jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Jednak jej nadmiar już nie jest... Węzły chłonne to jeden z najważniejszych elementów układu immunologicznego. Ich powiększenie może wynikać z infekcji lub stanu zapalnego, ale zdarza się, że jest to objaw choroby nowotworowej lub innych poważniejszych schorzeń. Jakie funkcje mają węzły chłonne? Jakie są przyczyny powiększenia węzłów chłonnych? Co oznaczają powiększone węzły u dziecka, a co u osób dorosłych? Kiedy warto skonsultować się z lekarzem? spis treści 1. Czym są węzły chłonne? 2. Funkcje węzłów chłonnych 3. Przyczyny powiększenia węzłów chłonnych Powiększone węzły chłonne u dzieci Powiększone węzły chłonne u dorosłych 4. Powiększone węzły chłonne - kiedy pójść do lekarza? 5. Leczenie powiększonych węzłów chłonnych rozwiń 1. Czym są węzły chłonne? Węzły chłonne stanowią część układu limfatycznego, mogą występować pojedynczo lub w grupach. Głównie są zlokalizowane na szyi, pod żuchwą, w pachwinach i pod pachami. Zobacz film: "Naturalna odporność organizmu" Znajdują się również w klatce piersiowej, okolicach łokci i pod kolanami. Węzły chłonne otacza torebka łącznotkankowa, pod którą znajduje się zatoka brzeżna. Składają się z części wypukłej oraz wklęsłej, czyli tzw. wnęki. Mają kształt fasoli o długości 1-25 milimetrów. 2. Funkcje węzłów chłonnych Węzły chłonne należą do układu limfatycznego, który zabezpiecza organizm przed zakażeniami i reguluje poziom płynów ustrojowych. Znajdują się w nich komórki plazmatyczne, limfocyty, makrofagi oraz komórki APC, które są bardzo ważne w prawidłowym funkcjonowaniu układu immunologicznego. Najważniejszym zadaniem węzłów chłonnych jest filtracja limfy i substancji toksycznych, spływających z innych części ciała oraz produkcja przeciwciał. Oczyszczają chłonkę z wirusów, bakterii, grzybów oraz komórek nowotworowych. Każda podejrzana substancja jest zwalczana za pomocą limfocytów i makrofag, które szybko się namnażają. Stany zapalne mogą powodować powiększenie węzłów chłonnych szyi. 3. Przyczyny powiększenia węzłów chłonnych Wszelkie nieprawidłowości w obrębie węzłów chłonnych określa się mianem limfadenopatii. W jej wyniku może pojawić się wyraźne powiększenie tkanek oraz ich bolesność. Jest to oznaka tego, że organizm walczy z infekcją lub chorobą. symptomy powiększenia węzłów chłonnych to: rumień nagły, mononukleoza zakaźna, cytomegalia, ospa wietrzna, odra, różyczka, WZW (wirusowe zapalenie wątroby), bruceloza, czyrak, salmonella, angina, gruźlica, bakteryjne zapalenie gardła, bakteryjne zapalenia migdałków, zapalenie ucha, choroba kociego pazura, kiła, infekcje bakteryjne, nieleczona próchnica, toksoplazmoza, histoplazmoza (choroba Darlinga), blastomykoza (choroba Gilchrista), wszawica. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Hashimoto, choroba Kawasaki, histiocytoza niepożądana reakcja na leki, reakcja poszczepienna, białaczka, chłoniak, szpiczak. Powiększone węzły chłonne u dzieci Powiększenie węzłów znacznie częściej występuje u dzieci, często towarzyszy zwykłemu przeziębieniu i nie wymaga specjalistycznego leczenia. Przebieg choroby u najmłodszych może być cięższy, ze względu na brak wcześniejszego kontaktu z wirusami. Węzły chłonne mogą być większe nawet kilka tygodni po antybiotykoterapii. Przyczyną powiększenia węzłów chłonnych u dzieci: infekcja, choroba wirusowa, atak bakterii, zapalenia ucha, świnka, nieleczone mleczaki. Warto jednak spotkać się z lekarzem, który rozpozna przyczynę objawów. W 20% dzieci i młodych osób źródło problemu jest inne, zdarza się, że jest to białaczka lub chłoniak. Powiększone węzły chłonne u dorosłych U dorosłych powiększone węzły chłonne nie występują tak często, ponieważ organizm jest już przyzwyczajony do wielu rodzajów bakterii i wirusów. Nagłe zgrubienie na szyi, pod pachą czy w łokciu lepiej skonsultować z lekarzem. Ponadto, kobiety powinny regularnie badać okolice pach, ponieważ w tym miejscu często rozwijają się nowotwory. 4. Powiększone węzły chłonne - kiedy pójść do lekarza? Węzły chłonne mają zaledwie kilka milimetrów średnicy, jeśli zwiększą się do 1-1,5 centymetra można mówić o ich powiększeniu. W takiej sytuacji węzły chłonne mogą być miękkie, sprężyste i ruchome. Często bolą w trakcie dotyku, a skóra jest cieplejsza i zaczerwieniona. W zdecydowanej większości nie stanowi to powodu do niepokoju, ponieważ powodem są infekcje lub stan zapalny. Węzły chłonne mogą stać się jednak większe (powyżej 2 centymetrów), niebolesne, twarde, zbite i nieruchome. W takiej sytuacji mogą wskazywać na nowotwór. Konsultacji wymaga każde powiększenie węzłów powyżej 1 centymetra. Lekarzowi należy opowiedzieć również o innych odczuwanych dolegliwościach. Często pacjent musi wykonać badanie krwi, USG lub RTG. W określonych przypadkach konieczna jest także biopsja lub pobranie węzła do badania histopatologicznego. 5. Leczenie powiększonych węzłów chłonnych Powiększenie się węzłów chłonnych jest stanem alarmowym dlatego nie wolno go lekceważyć i należy szybko udać się do lekarza. Najczęściej stosowanym leczeniem jest podawanie antybiotyków, które mają zahamować toczący się proces zapalny. Czasami konieczne jest przeprowadzenie zabiegów na przykład laryngologicznych w zależności od źródła zakażenia. W przypadku chorób nowotworowych i ich przerzutów zwykle konieczne jest wykonanie biopsji i badania histopatologicznego, które umożliwia określenie rodzaju zmian. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Dr n. med. Igor Madej Specjalista w zakresie chirurgii ogólnej, onkologicznej i estetycznej. Rekomendowane odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Dwa miesiące temu chorowałam na ospę wietrzną w wieku 37 lat ,zaraziła mnie chorobę przeszłam dość łagodnie ale miałam bardzo powiększone węzły z tyłu głowy, z czasem zaczęły maleć ale jeden po prawej stronie pozostał powiększony na głowie i za po dwóch miesiącach stał się większy i bolesny,nie mogę na tej stronie położyć głowy na się czy to jeszcze po ospie czy to coś poważniejszego. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość stess Zgłoś odpowiedź Monika, idź do lekarza i poproś o usg węzłów chłonnych. Nie czekaj. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Taka bolesność jest od około trzech dni . Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź To nie jest czyrak ,ale dziękuje zapisałam się do lekarza ale dopiero na 30 kwietnia,a boli mnie coraz bardziej nie mogę przekręcać głowy. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość stess Zgłoś odpowiedź Nie uda Ci sie wczesniej zrobic chociaz usg ? Do jakiego lekarza idziesz? Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Idę do lekarza rodzinnego,ale w tym momencie nie wiem czy nie pojadę na dyżur bo czuje się coraz gorzej i mam stan podgorączkowy 37,5 prawie wcale nie mogę poruszać głową,kręci mi się w głowie i mam mdłości. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość stess Zgłoś odpowiedź No to juz uciekaj do lekarza. Nie czekaj, noc przed Toba, nie ma co sie zastanawiac. Uciekaj szybciutko, powodzenia , trzymaj sie. Daj znac, jak juz bedziesz w domu i bedziesz sie dobrze czuła. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość stess Zgłoś odpowiedź Już lepiej,ale lekarz do którego pojechałam to jakiś jakoś przechodzi chyba będzie Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość stess Zgłoś odpowiedź O masz, ręce opadają :( Zdrówka i pozdrawiam :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi

węzły chłonne u dzieci z tyłu głowy